اشغال سیاسی ایران!

قراردادهای بین المللی، برای نابودی کشورهای در حال توسعه و به خصوص کشورهای اسلامی است.
توافقنامه اقلیمی پاریس، با شرکت ۱۹۵ کشور جهان، با هدف(به ظاهر) کاهش انتشار گازهای گلخانهای، در ۲۲ آوریل سال ۲۰۱۶ در مراسمی در نیویورک به امضا رسید.
محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه کشورمان نیز به نمایندگی از دولت جمهوری اسلامی ایران این توافقنامه را امضا کرد و مجلس شورای اسلامی نیز همسو با دولت در تاریخ ۲۳ آبان ۱۳۹۵ کلیات و جزئیات آن را تصویب کرده و این مصوبه به شورای نگهبان فرستاده شد.
اما چند ماه بعد آمریکا به عنوان قدرت اول اقتصادی دنیا و دومین تولیدکننده بزرگ گازهای گلخانهای پس از چین، به بهانه ناعادلانه بودن این توافقنامه، در تاریخ یازدهم خرداد سال ۱۳۹۶، این توافق را زیرپا گذاشت و اعلام کرد که ایالات متحده از توافق زیست محیطی پاریس (Paris climate accord) خارج میشود!! رئیس جمهور آمریکا دلیل خروج از این توافقنامه را مغایرت با منافع آمریکا عنوان کرد و اضافه کرد که خروج از این معاهده صنایع زغال سنگ و نفت را رونق خواهد بخشید.

پشت پرده توافقنامه پاریس
توافقنامه اقلیمی پاریس نیز از جمله قراردادهایی ست که زمینه اشغال سیاسی، اقتصادی و فرهنگی کشورهای در حال توسعه را برای استعمارگران صهیونیستی آسان و مهیا میکند. در این روش، کشورها به صورت فیزیکی اشغال نمی شوند؛ بلکه با مجموعه ی گسترده ای از توافقنامهها، معاهدات و قوانین بینالمللی و جهانی چنان به بند کشیده میشوند که چارهای جز اطاعت از قوانین و ارزش های غربی ندارند. ژنرالها و افسران نظامی در این جنگ اقتصادی نیز، لباس کارشناسان اقتصادی، مشاوران حقوقی، تحلیلگران سیاسی و.. را به تن کرده و عنوان حقوق بشر، نجات کشورها و یا نجات زمین را یدک میکشند!!!
جالب اینکه این توافقنامه از سال 2020 اجرایی می شود.
(به عنوان مثال؛ جریمه غیرمنصفانه نقدی ایران توسط فیفا به خاطر پوشیدن لباس مشکی تماشاچیان و برگزاری مراسم عزاداری سرور و سالار شهیدان بین دو نیمه بازی ایران و کره جنوبی سال ۹۵ ایران باید جریمهای معادل ۴۵ هزار فرانک سوئیس به فدارسیون جهانی فوتبال بپردازد! چرا؟ چون طبق قوانین فیفا این کار خلاف قانون است)